Breivik 07/28/2011
Wie wind zaait, zal storm oogsten. Zouden we ooit echt een clash krijgen tussen links en rechts? Een burgeroorlog? Wie de reacties leest van gekkies op de absurde, bizarre gebeurtenissen van de afgelopen week zou haast denken van wel. Gekkies, reaguurders: ze staan na vorige week in een ander licht. Die Noor was er ook een, maar zoals nu blijkt, wel van een heel extreem kaliber. Wat heet. Dit is zo'n voorbeeld van waar de werkelijkheid fictie weer eens rechts inhaalt. Hoe moet je dit plaatsen? Ik heb het ernstige vermoeden dat de volgende zinloze, narcistische moordpartij een nog hoger aantal slachtoffers zal eisen. De mens wil altijd meer. Vage oorzaken zijn er wel aan te wijzen maar om ze te benoemen heeft weinig zin. De geest is al uit de fles. Politiek gezien kan de Noorse orgie van geweld nog wel eens goed uitpakken. Zelfs onze Limburgse volksmenner zal toch wel enigszins geschrokken zijn en wellicht zijn toon willen matigen. De mondiale leider van de anti-moslimbeweging weet als geen ander dat geweld contraproductief werkt. Voorbeeld? Wilders profiteerde maximaal van de de moord op Fortuyn omdat de kogel van links kwam. Met een salvo van rechts hebben beide extremen nu hun monster gebaard. Dood of de rede? De toekomst zal het leren. Add Comment Wilhelmus 05/18/2011
Na de verloren WK-finale vorige zomer schreef ik al eens een blog over ons volkslied en ook nu is onze nationale hymne het lijdende voorwerp. Aanleiding deze keer is een publicatie in de Staatscourant, die einde vorige maand melding maakte, dat de Regeling inburgering wordt gewijzigd. Jawel, minister Donner heeft besloten dat het voor inburgeraars voortaan ook nodig is om te weten dat het Wilhelmus het nationale volkslied van Nederland. Driemaal houzee voor Hein! Vanaf 1 juli 2001 mag dat buitenlandse gaaies, die profiteurs die van over de hele wereld een plekje in ons prachtige vaderland hebben weten te veroveren niet meer onwetend zijn over het feit dat we, net als ons koningshuis, eigenlijk gewoon Duitsers zijn en dat we eigenlijk al veel eerder in de geschiedenis heulden met onze bezetters, Daar zijn we trots op en dat moet iedereen weten. Het zal leiden tot verdere verheffing van ons land dat dan wel wat verkleurd is maar wij blijven ons vaderland wel trouw tot in den dood. En als je ons volkslied niet kan herkennen en geen 'toelichting kan geven op de rol die het volkslied speelt in het leven van Nederlanders' dan donder je maar op naar je eigen land oftewel dan ben je het niet waardig om dit land als onderdaan te dienen en de Nederlandse nationaliteit te verkrijgen. Donder, die Donner is aardig bezig maar ik vind het nog wat te slap. Dat deuntje herkennen is toch niet goed genoeg man, een toelichting geven gaat er al op lijken maar waarom verplichten we die nieuwkomers gewoon niet om al die vijftien coupletten uit uit hun hoofd te leren. Je kunt niet voorzichtig genoeg zijn. Checken of je wel goed volk binnen krijgt en is er geen beter bewijs van goede wil als je het hele volkslied mee kunt zingen. Ja toch? Tjonge, en wat een prachtig koor zal dat niet zijn? Al die ontheemden uit al die landen die ons prachtige lied uit volle borst meezingen. Nog wat duiding van ons volkslied. We zijn er zeker op vooruit gegaan sinds 1932 toen het Wilhelmus de plaats in moest nemen van een lied van Tollens. . Dat waren nog eens tijden. Recht voor zijn raap. Misschien droomt Donner er wel van en kan hij het kabinet ervan overtuigen om het Wilhelmus voor een tijdje te ruilen.Tot we de boel op orde hebben, zeg maar. PVV steun gegarandeerd. Uit volle borst dan : couplet 1. H Tollens Cz. (1780-1856) 1 Wien Neerlandsch bloed in de aders vloeit, Van vreemde smetten vrij, Wiens hart voor land en koning gloeit, Verheff' den zang als wij: Hij stell' met ons, vereend van zin, Met onbeklemde borst, Het godgevallig feestlied in Voor vaderland en vorst. / Kambiz Roustayi 04/20/2011
Buiten mijn eigen, kleine leefwereldje is er maar weinig meer dat me echt raakt. Jarenlange training was nodig om mij af te sluiten voor alle ellende die ik lees en zie. En ik kan mezelf ook geen ongelijk geven want om je druk te maken om onrecht is verspilde moeite. Ik ben aangesloten bij een groot leger van mensen dat net als ik walgt wanneer ze horen hoe wat krom is recht gepraat wordt, slechts hoofdschuddend de dagelijkse portie hypocrisie over zich heen laten komen, politici zien als monsters met een masker en zelf erg hun best blijven doen om glibberend, tastend, zuchtend, met vallen en opstaan, deze zinloze tocht die leven heet, met zo weinig mogelijk pijn en zoveel mogelijk genot af te leggen. Dit stukje tikken kost me de grootste moeite. Ik wil iets toegeven maar ben vooral bang voor mijn eigen schijnheiligheid. Ik ben namelijk medeplichtig. Ik realiseerde het mij afgelopen maandag na het lezen van een ingezonden stuk in de nrc.next waarin een jonge Afghaanse vrouw haar schaamte beschrijft over 'het huidige politieke klimaat en de houding van ons land ten aanzien van immigranten'. Weer is mijn overheid verantwoordelijk voor de dood van een vluchteling; ditmaal van een man die op de nominatie stond om uitgezet te worden naar Iran waar hij vermoedde te worden vermoord door het regime. Kambiz Roustayi stak zichzelf op 6 april in brand op de Dam. Ik kan het niet bevatten, weet ook niet de precieze details. Moet ik er misschien een artikel over schrijven? Wat heeft het voor zin? Het heeft geen zin. Het gaat gewoon door. We weten het: Nederland is inmiddels verantwoordelijk voor een fors aantal doden door nalatigheid en velen zullen nog volgen. We wassen allemaal onze handen in onschuld want waren de procedures immers niet correct verlopen en hebben we niet verklaard hoe tragisch dit allemaal is en hoe we gaan bestuderen hoe we dit in de toekomst gaan voorkomen? Dit land is ziek. Moreel failliet. Maar ik moet door. Afsluiten. Geen antwoord voorradig. Aanpassen aan de tijdgeest. Moderne beschaving is je schouders ophalen over het leed van een ander. Alleen zo hou je jezelf staande. Een vergelijking 03/31/2011
Er was een man die steenen hieuw uit de rots. Zyn arbeid was zeer zwaar, en hy arbeidde veel, doch zyn loon was gering, en tevreden was hy niet. Hy zuchtte omdat zyn arbeid zwaar was. En hy riep: och, dat ik ryk ware, om te rusten op een baleh-baleh metklamboe van roode zyde. En er kwam een engel uit den hemel, die zeide: u zy gelyk gy gezegd hebt. En hy wàs ryk. En hy rustte op een baleh-baleh, en deklamboe was van roode zyde. En de koning des lands toog voorby, met ruiters voor zyn wagen.] En ook achter den wagen waren ruiters, en men hield den gouden pajong boven het hoofd van den koning. En toen de ryke man dit zag, verdroot het hem dat er geen gouden pajong werd gehouden boven zyn hoofd. En tevreden was hy niet. Hy zuchtte, en riep: ik wenschte koning te zyn. En er kwam een engel uit den hemel, die zeide: u zy gelyk gy gezegd hebt. En hy wàs koning. En voor zyn wagen reden vele ruiters, en ook waren er ruiters achter zyn wagen, en boven zyn hoofd hield men den gouden pajong. En de zon scheen met heete stralen, en verbrandde het aardryk, zoodat de grasscheut dor werd. En de koning klaagde dat de zon hem schroeide in het gelaat, en macht had boven hem. En tevreden was hy niet. Hy zuchtte, en riep: ik wenschte de zon te zyn. En er kwam een engel uit den hemel, die zeide: u zy gelyk gy gezegd hebt. En hy wàs de zon. En hy zond zyn stralen naar boven, en naar beneden, naar de rechterzyde en naar de linkerzyde, en alom. En hy verschroeide den grasscheut op het aardryk, en het gelaat der vorsten die op de aarde waren. En een wolk stelde zich tusschen de aarde en hem, en de stralen van de zon stuitten daarop terug. En hy werd toornig dat zyner macht weerstaan werd, en hy klaagde dat die wolk machtig was boven hem. En tevreden was hy niet. Hy wilde de wolk zyn, die zoo machtig was. En er kwam een engel uit den hemel, die zeide: u zy gelyk gy gezegd hebt. En hy werd een wolk, en plaatste zich tusschen de zon en de aarde, en ving de stralen op, zoodat het gras groen werd. En de wolk regende in groote druppen op het aardryk, en deed de rivieren zwellen, en banjirs voerden de kudden weg. En hy verwoestte door veel waters het veld. En hy viel neer op een rots, die niet week. En hy klaterde in groote stroomen, maar de rots week niet. En hy werd toornig omdat de rots niet wyken wilde, en omdat de sterkte van zyn stroomen ydel was. En tevreden was hy niet. Hy riep: aan die rots is macht gegeven boven my. Ik wenschte die rots te zyn. En er kwam een engel uit den hemel, die zeide: u zy gelyk gy gezegd hebt. En hy wèrd rots, en bewoog niet als de zon scheen, en niet als het regende. En daar kwam een man met houweel, en met puntigen bytel, en met zwaren hamer, die steenen hieuw uit de rots. En de rots zeide: wat is dit, dat die man macht heeft boven my, en steenen houwt uit myn schoot? En tevreden was hy niet. Hy riep: ik ben zwakker dan deze... ik wenschte die man te zyn. En er kwam een engel uit den hemel, die zeide: u zy gelyk gy gezegd hebt. En hy was een steenhouwer. En hy hieuw steenen uit de rots, met zwaren arbeid, en hy arbeidde zeer zwaar voor weinig loons, en hy was tevreden.’ Fragment uit Multatuli's Max Havelaar. - Flyer. 02/26/2011
De argeloze bezoeker van mijn website zou na het lezen van de homepage en onderstaande blogs misschien de indruk kunnen krijgen dat 'De Braziliaanse bruid' alleen maar gaat over het strenge Vreemdelingenbeleid van Nederland. Dat is niet het geval en om het beeld van het boek wat meer te kantelen naar de beleefde avonturen en dat het vooral een boeiend verhaal is heb een goede vriendin van mij gevraagd (www.studiomariken.nl) of ze een flyer voor me wilde ontwerpen die ik de komende tijd her en der wil verspreiden. De wervende tekst daarop luidt als volgt: ' Dit boek is een echte pageturner. De liefde voor Brazilië als symbool voor een leven in een zonnig land vol feest en levenslust spat van de pagina's. De auteur vertelt in een soepele schrijfstijl over een ontmoeting met een Braziliaanse in de straten van Salvador de Bahia die zijn leven drastisch zal veranderen. Met en een door haar leert hij ook de schaduwzijde van het land van zon, strand, zee, samba en voetbal kennen. Na een gedwongen vertrek eenmaal aangekomen in Nederland blijkt dat het aangescherpte immigratiebeleid hier een toekomst samen tot een illusie maakt. Zeven zenuwslopende jaren volgen voordat de auteur uiteindelijk rechtmatig het leven met zijn bruid kan delen.' Een of of meerdere flyers ontvangen? Stuur een brief naar mijn adres (Hoge Enk 52, 3851 LZ, Ermelo) met daarin een voldoende gefrankeerde retourenveloppe. Brochure 02/21/2011
Het ministerie van Buitenlandse Zaken publiceerde vandaag een nieuwe brochure: Vragen en antwoorden Wet inburgering. Ik heb het eens doorgelezen en wat me het meest verbaasde is dat er met geen woord wordt gesproken over werk, wat m.i. toch de belangrijkste manier is om in te burgeren, zou dat al belangrijk zijn. Leren-werken=inburgeren. Ik sprak vanmiddag een Thais meisje, hoogopgeleid, afgestudeerd laborante, Engels sprekend. Ze vertelde me dat ze een goede baan op haar vakgebied had af moeten wijzen omdat ze drie dagen naar school moet om onze taal onder de knie te krijgen. Alsof zij zich hier niet in het Engels zou kunnen redden. En, zo concludeerde ze, hoe bizar was het niet dat een Japanse vrouw zich niet aan al deze regels hoefde te onderwerpen. Waar was de logica? Ik haalde mijn schouders op. Misschien waren Japanners door hun vele reizen er al meer van op de hoogte dat we hier goed zijn met tulpen, bolletjes en kaas en zo? En konden de Japanners wellicht al de drie kleuren van onze vlag benoemen. Zeker niet onbelangrijk. Oh ja, die brochure. Gortdroge, trieste stof. Maar er valt, voor wie het zien wil, altijd wel weer wat te lachen. Op pagina 8 wordt de vraag behandeld wie er ontheven kunnen worden van de inburgeringsplicht. Drie mogelijkheden. Antwoord bij vraag twee : voldoende pogingen, niet geslaagd?: "Indien de gemeente op grond van de door de inburgeringsplichtige aantoonbaar geleverde inspanningen (= meerdere malen het inb.examen heeft afgelegd, maar niet geslaagd) tot het oordeel komt dat het voor de inburgeringsplichtige niet mogelijk is het inburgeringsexamen te behalen, kan de gemeente deze persoon ontheffen van de inburgeringsplicht." Slik. Fraaie argumentatie. Vind het ook wel wat voor het CBR. Zegt de rijinstructeur na afloop van het examen: 'Geeft niets hoor, mevrouw u kunt werkelijk niet autorijden maar omdat u nu al voor de vierde keer bent gezakt geven wij u voor alle gedane moeite toch u rijbewijs.' Dit geeft het failliet aan van alles wat met inburgering te maken heeft. Minister Leers 01/24/2011
Minister Leers (Asiel en Immigratie) hield vorige week een nogal curieuze toespraak tijdens de nieuwjaarsreceptie voor externe relaties in Den Haag. Zijn uitspraak tijdens die bijeenkomst 'dat we een open land zijn en blijven' is aanwijsbaar onjuist, pijnlijk en schaamteloos te noemen in het licht van de plannen die hij heeft om het recht op gezinsleven op basis van vrije partnerkeuze voor Nederlanders met een partner van buiten de EU verder verder te beperken. . Is het redelijk dat als je verliefd op iemand wordt dat je dan moet wachten tot je partner 24 jaar oud is geworden en bovendien gedwongen wordt om te trouwen voordat je samen een leven kunt opbouwen? Is het rechtvaardig dat wanneer de Europese rechter vorig jaar heeft beslist dat de inkomenseis van 120 % van het minimumloon onrechtmatig is je daar niets van aantrekt en deze maatregel opnieuw aan je pakket van eisen toevoegt? Zijn de inburgeringstoetsen die in het land van herkomst moeten worden afgelegd daadwerkelijk bedoeld om goed te integreren of worden ze als probaat middel om groepen uit te kunnen sluiten gebruikt? Welk nut heeft het om een toets in te voeren waaruit blijkt dat de band van Nederland groter is dan de band met andere landen? Waarom hebben Nederlanders niet dezelfde rechten als andere EU-burgers die, wanneer ze in ons land gaan wonen, wel het recht hebben om hier samen met een partner van buiten de EU een bestaan op te bouwen? Waarom is er in de Nederlandse media zo weinig concrete kritiek en voorlichting met betrekking tot dit onderwerp? Een ander Nederland 01/17/2011
Afgelopen zondag bezocht ik de samenwerkingsbijeenkomst van de Pvda, GroenLinks en de SP in de Brakke Grond. Ik was wat sceptisch afgereisd naar Amsterdam omdat ik me in de aanloop naar de manifestatie onder het motto Een Ander Nederland licht had gestoord aan de organisatie door de Pvda. Waarom moest dit alles nou weer zo nodig in het hart van de grachtengordel worden gehouden? Waarom moest ik een 0900-nummer bellen om me aan te melden? Waarom was er niet gekozen voor een grotere zaal? Dat was beter geweest en op die manier had de partij zijn elitaire imago enigszins kunnen wegpoetsen en een wat volksere uitstraling kunnen geven. Een gemiste kans maar eenmaal binnen vergat ik mijn bezwaren en voelde me prettig en een beetje opgewonden tussen al die bekenden uit de journalistiek, politiek en televisie: je struikelde werkelijk over de prominenten waarvan ik een aantal in het vizier had om mijn boek te overhandigen en het gesprek over het absurdistische Nederlandse vreemdelingenbeleid aan te gaan. Missie geslaagd. Wanneer ik op de beloften mag afgaan dan wordt de Braziliaanse bruid binnenkort gelezen door Emile Roemer, Jan Mulder, Bart Chabot, Martin Sommer, Patrick Lodiers, en Pieter Hilhorst. Wellicht dat het de nodige publiciteit oplevert zodat de kans dat we ooit weer een redelijk beleid met betrekking tot gezinshereniging krijgen misschien een beetje toeneemt. Wat me opviel was dat van de mensen die toevallig mijn boek bekeken er maar weinig op de hoogte waren van de gevolgen van de eisen die aan Nederlanders met een partner van buiten de Europese Unie, worden gesteld. Bij mijn uitleg over het gegeven dat Nederlanders dan wel inwoners van de Europese Unie zijn maar dat we pas dezelfde rechten als de inwoners van de andere lidstaten krijgen wanneer we een periode in ander Europees hebben gewoond en gewerkt viel bij sommigen de mond open van verbazing. Reacties liepen uiteen van 'dan zijn we een dictatuur', 'klinkt als een totalitaire staat', 'waarom doen we daar dan niets aan?'. Ik knikte en haalde mijn schouders op, vertelde dat het mijn Braziliaanse vrouw en mij uiteindelijk was gelukt door het volgen van de EU-route maar dat er een enorme groep mensen is die het water tot aan de lippen staat en die van gekkigheid niet meer weten wat ze moeten doen. Maar ook dat de Pvda en de SP het de mensen onnodig moeilijk maakt en op kosten jaagt door te eisen dat buitenlandse partners inburgeringscursussen in het land van herkomst moeten worden gevolgd. Op het antwoord op mijn vraag waarom de Pvda dit nou zo belangrijk vindt antwoordde Tweede Kamerlid Martijn van Dam, belast met integratie en inburgering, dat zijn partij van oordeel is dat de buitenlandse partners in staat moeten zijn om zichzelf in onze maatschappij te redden (..). Dat is dus de achterliggende gedachte: wanneer Nederlanders zich hier willen vestigen met een vrouw uit Zuid-Amerika, Oost-Europa, Afrika of Azië dan kan er, per definitie, geen sprake zijn van liefde maar moeten we die zielige, arme vrouwen die hier naar toe zijn gelokt beschermen tegen die Hollandse bruut met zijn slechte bedoelingen die eigenlijk niets meer of minder is dan een verkapte vrouwenhandelaar. Tja, het zal je wereldbeeld maar zijn. Politieke logica. 12/11/2010
Politieke logica Politieke logica is, zo leerde ik de afgelopen week, 'dat we vinden dat het moet, maar waarom weten we eigenlijk niet en er is ook geen animo om daarover na te denken.' Dat was het beeld dat bleef hangen na een (woens)dag (8 december) op de Radboud universiteit waar resultaten werden gepresenteerd van effecten van inburgeringstoetsen in Nederland en Europa. Waar leiden ze toe? Naar integratie of uitsluiting? De waarheid ligt in het midden. Natuurlijk zal er bij iemand die precies voldoende leert om te slagen voor zo'n toets wel iets blijven hangen en de onderzoekers konden in dat verband dan ook een licht positief effect melden. Tja, licht positief. Klinkt als: laat maar zitten. Over diegenen die aan die onzin niet eens beginnen, uit principe of omdat ze het geld daarvoor niet hebben, werden weinig woorden vuil gemaakt onder het mom van ''we weten niet wie dat zijn, dus kunnen we dat ook niet onderzoeken.' Ik heb me in mijn boek al aardig over die inburgeringsonzin opgewonden en was dan ook met kritische blik afgereisd om te horen hoe het nu staat met de resultaten van de Wet Inburgering Buitenland (WIB), in 2006 door Verdonk, God zij geprezen dat haar carriere over lijkt , maar onkruid vergaat niet niet, laten we niet te vroeg juichen misschien meldt ze zich alsnog aan bij de PVV onder het motto: if you can't beat them, join them, ja waar was ik, door Verdonk de wereld ingeslingerd in dat zwarte jaar dat ze mijn leven verziekte en met haar proletenreet het Haagese pluche zat te vervuilen: zij eeuwig vervloekt secreet, ik kan je hufterigheid en je wangedrag al aardig verdringen maar hoef je naam nog maar weer te typen of het gal speelt weer op. Het ergste aan dat onfrisse wetje is nog wel dat het nog steeds bestaat en dat we dat ding zo langzamerhand normaal beginnen te vinden. Links en rechts hoor je er niemand meer over, de consensus, zoals dat zo mooi heet, is wel gevonden doordat natuurlijk niemand er wat op tegen heeft,omdat, zo wordt er gedacht, de WIB helpt om de vrouwenemancipatie te bevorderen en het terrorisme te bestrijden, onzin, het gaat er om dat buitenlanders bij de Nederlander hun rug op kunnen , dat discriminatie hier gluiperig is gegoten in honingzoete praatjes, het lijkt chocola maar het is bagger, politieke diarree, regels slechts een stok om mee te slaan, het stinkt en smaakt smerig en heeft maar een doel om mensen die van buiten het zalige rijtje van Zwitserland, VS, Canada, Australie, Nieuw-Zeeland en Japan komen zo hard mogelijk duidelijk te maken dat in dit land van dieven alleen mensen welkom zijn die zelf een beetje slim kunnen stelen en ons kunnen helpen om dat ook in de toekomst te kunnen blijven doen. Voor ander werk denken we niemand nodig te hebben: daar hebben we Polen voor, waar we overigens op dezelfde wijze de fout mee ingaan als de gastarbeiders in de jaren zestig en zeventig: politieke blunders waar we nu nog slecht smakende vruchten van plukken. Ik deed ook nog pogingen om boekjes te slijten maar academici en ambtenaren hebben niet zoveel interesse voor afwijkende meningen en verhalen waarin verteld wordt dat de overheid haar burgers het leven niet zuur zou moeten maken: ze houden meer van eindeloos geleuter met moeilijke woordjes afgedrukt in rapporten met een plastic kaftje er omheen. Dat er na afloop van het seminar geen gemeenschappelijke borrel was hielp ook niet echt en met een houten bek droop ik af. Was ik voor niets gekomen? Nee, dat niet. Ieder verkocht boek is er een (dank je Ashley Terlouw) en ik was getuige van een inspirerende, met ingehouden woede, uitgesproken speech van een taalonderzoeker, Guus Extra, van de universiteit van Tilburg, die messcherp het Hollandse integratiegedachtengoed ontleedde: we hebben de mond vol van integratie door buitenlanders maar het staat in ascherp contrast met het jargon dat we voor de nieuwkomers gebruiken. Met andere woorden: het is spreekwoordelijk Hollands hypocriet en alleen maar bedoeld om zoveel mogelijk mensen buiten onze grenzen te houden. Post Title. 11/16/2010
Blogger Rob Alberts schreef de volgende recensie over mijn boek op robalberts.punt.nl: ONBEGRENSDE LIEFDE Eigenlijk is het allemaal begonnen met de bossa nova. Ergens halverweg de jaren tachtig hoorde ik op een feestje het nummer "o gorota de Ipanema. Het zachte, gevoelige gitaarspel, de ingetogen zang van Joao en Astrud Gilberto, de lome sax, de zwoele strijkers, de gestreelde drums, een paar pianoakkoorden en de schoonheid van de Portugese taal: de lichtheid van het bestaan versmolten met een zonnige melancholie. Nog nooit was muziek zo intens tot me doorgedrongen. Ik had het idee dat er iets in me had gesluimerd dat nu tot leven was gewekt. Een verlangen, een soort heimwee naar een gevoel en een land waar ik nog nooit was geweest. Sipco Poortinga begint met deze regels een onstuimige liefdesroman met Kafkaiaanse hoofdstukken. "De Braziliaanse bruid, over regels en Liefde". Indonesische Geert is getrouwd met zijn Hongaarse vrouw, Argentijnse Maxima is de moeder van kinderen van Duits/Canadese Willem. Allebei deze gezinnen wonen gelukkig in Nederland Maar het verhaal van de Braziliaanse bruid gaat verder dan liefde en regels. Een prachtig en indringend boek. Ik heb het in een keer uitgelezen! ISBN-13: 978-90-5911-992-5 NUR: 300 E te S I E Ik he Si |
RSS Feed